Η Ευρώπη μου

Η Ευρώπη είναι η τελευταία πολιτική ουτοπία: ειρήνη, οικονομική ανάπτυξη και αειφορία, διάλογος και έρευνα πέρα από τα σύνορα. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι δεν διακρίνουν παρά μανία ρύθμισης, σπατάλη χρημάτων και απόσταση από τον πολίτη. Και εμένα με ενοχλούν οι απαγορεύσεις των λαμπτήρων πυρακτώσεως και οι οδηγίες για την καμπυλότητα των αγγουριών. Γι’αυτό, πρέπει να αναπτύξουμε τις καλές πλευρές της Ένωσης.

Θέλω μια καλύτερη Ευρώπη. Μια Ευρώπη όπου δεν θα χάνονται στα γρανάζια της γραφειοκρατίας δισεκατομμύρια φορολογικών εσόδων. Μια Ευρώπη όπου δεν θα πλουτίζουν όσοι κάνουν απάτες με τις επιδοτήσεις. Η αρχή που κατευθύνει την εργασία μου για την ευρωπαϊκή πολιτική είναι: η επιβολή φιλελεύθερων απόψεων προς το συμφέρον των γερμανών πολιτών.

Τι έχω πετύχει ως τώρα

Κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο δραστηριοποιήθηκα στους τομείς της πολιτικής για την αυτοκινητοβιομηχανία, την υγεία και την καινοτομία. Έτσι, ως εισηγητής για το «αυτοκίνητο του μέλλοντος (CARS 21)» μερίμνησα ώστε να μην επιδεινωθεί η αρχική θέση των γερμανών κατασκευαστών. Η προσέγγισή μου είναι η εξής: η προστασία του περιβάλλοντος είναι καλή, αλλά πρέπει και να χρηματοδοτείται! Ως εισηγητής για το πρόγραμμα πλαίσιο για την καινοτομία φρόντισα να έχει το πρόγραμμα αυτό σημαντικά καλύτερη χρηματοδότηση, ύψους 4,2 δισ. ευρώ.

Ένα άλλο θέμα που παρακολουθώ εκ του σύνεγγυς είναι το ερώτημα πώς διαχειρίζεται η ΕΕ τα χρήματα των φορολογουμένων. Η Γερμανία είναι εδώ και χρόνια ο μεγαλύτερος καθαρός πληρωτής της ΕΕ. Ως αρχιελεγκτής της ΕΕ στην Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είμαι αρμόδιος για τον διεξοδικό έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης της Επιτροπής κατά το 2009. Εδώ θα ήθελα να επιτύχω μια αλλαγή μοντέλου: πρέπει να αποκομίζουμε τη μέγιστη δυνατή προστιθέμενη αξία από το κάθε ευρώ των φορολογικών εσόδων.

Σώζοντας το ευρώ σαν «Eurofighter»

Η ελληνική δημοσιονομική κρίση με απασχολεί έντονα από το 2009. Ας κάνουμε μια αναδρομή: τον Οκτώβριο του 2009, η ελληνική κυβέρνηση προέβη σε διόρθωση του δημοσιονομικού ελλείμματος ορίζοντάς το στο 12,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Αυτό αποτέλεσε την αρχή για μια άνευ προηγουμένου κρίση του ευρώ, η οποία έβλαψε και την καλή σχέση μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας. Για πολλές εβδομάδες, στα μέσα ενημέρωσης διεξαγόταν πραγματικά ένας πόλεμος. Τότε έγινα ένα είδος ανεπίσημου διαμεσολαβητή μεταξύ των δύο χωρών. Η αποστολή μου: δεν υπάρχει εναλλακτική για το νόμισμά μας, και θέλω να σώσω το ευρώ σαν «Eurofighter»! Γι’ αυτό, στη Γερμανία εξήγησα πώς λειτουργούν πραγματικά οι Έλληνες και στην Ελλάδα εξήγησα γιατί οι Γερμανοί δίνουν τόση σημασία στη σταθερότητα του νομίσματός τους.

Πάντα κοντά στον άνθρωπο!

Για να είναι κανείς ευρωβουλευτής χρειάζεται πολλή ενέργεια – εγώ την παίρνω από το τρέξιμο. Στο μεταξύ δεν με δυσκολεύει πια ο μισός μαραθώνιος. Κάποτε θέλω να καταφέρω να τρέξω ολόκληρη τη διαδρομή του μαραθωνίου. Άλλωστε, από το 2004 ολοκλήρωσα και ένα είδος μαραθωνίου: οι συναντήσεις που πραγματοποίησα ως βουλευτής, γενικός γραμματέας του FDP του Σάαρ (μέχρι τα μέσα του 2010), μέλος του προεδρείου του FDP και τελευταία ως μέλος της επιτροπής χάραξης πολιτικής του FDP ισοδυναμούν συνολικά με διαδρομή 300.000 χιλιομέτρων. Δεν είναι ακριβώς όσο η απόσταση μεταξύ Γης και Σελήνης. Πάντα όμως κοντά στον άνθρωπο!