Η ελληνική κυβέρνηση με την στάση της έχει πείσει ότι μπορεί να εγγυηθεί την σωστή εφαρμογή των όρων του Μνημονίου; Μήπως απαιτούνται ακόμη σκληρότερα για την ελληνική οικονομία μέτρα τους επόμενους μήνες;

Τα σκληρά μέτρα δεν εξασφαλίζουν τη λύση του προβλήματος. Μάλλον αντίθετα αποτελέσματα έχουν. Τα μέτρα θα πρέπει να βοηθήσουν να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Συνεπώς δεν είναι λύση οι περικοπές μισθών και επιδομάτων. Οι επιβαρύνσεις στα νοικοκυριά δεν θα γεμίσουν ούτε τα άδεια ταμεία αλλά ούτε θα αντιμετωπίσουν δραστικά το χρέος. Τα όποια μέτρα μείωσης των δαπανών, πρέπει να συνοδεύονται πλέον από ένα γενναίο πρόγραμμα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος και να αποφύγει η χώρα τη βαθιά ύφεση.

Η μείωση των δαπανών του κράτους είναι αναγκαία, αλλά πιο αναγκαία είναι η αποτελεσματική του λειτουργία για να υποστηρίξει ουσιαστικά την ανάπτυξη.

Πρότεινα λοιπόν το σχεδιασμό ενός προγράμματος. Το λεγόμενο "Σχέδιο Ηρακλής", προβλέπει την σύνδεση των κονδυλίων της ΕΕ που δικαιούται η χώρα κι έχει ήδη την υποστήριξη του Επίτροπου για θέματα περιφερειακής ανάπτυξης κ. Γιοχανες Χαν. Η ελληνική κυβέρνηση όμως δυστυχώς καθυστερεί να ανταποκριθεί σε αυτήν την πρόταση.   

Είναι πολλοί αυτοί που σπεύδουν να δηλώσουν, ότι η Ελλάδα δεν έχει τρόπους να μειώσει το χρέος της και ότι η Ε.Ε θα μπορούσε να δείξει αλληλεγγύη μειώνοντας το επιτόκιο δανεισμού προς τη χώρα. Είναι εφικτό κάτι τέτοιο;

Μέχρι στιγμής η ΕΕ αντιδρούσε διστακτικά και αναποφάσιστα σε ότι αφορούσε την κρίση του ευρώ και ειδικά την οικονομική κρίση της Ελλάδας. Η περίπτωση είναι περίπλοκη, διότι εμπλέκονται πολλοί παράγοντες, γι' αυτό και πιστεύω ότι  η ΕΕ θα αναγκαστεί να λάβει μέτρα, όπως για παράδειγμα τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού ή και την επιμήκυνση της προθεσμίας αποπληρωμής. Είμαι όμως σχεδόν βέβαιος, ότι θα υπάρχουν και άλλα περαιτέρω, ευρωπαϊκά μέτρα που τώρα φαίνονται να είναι αδιανόητα. Πιθανόν θα προταθεί ένα ήπιο "κούρεμα" του χρέους που δεν θα οδηγήσει όμως τις ελληνικές τράπεζες σε χρεοκοπία. Δύσκολο να υλοποιηθεί ένα τέτοιο σχέδιο, όμως όχι ανέφικτο. 

Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα, είναι ένα περιβάλλον ασφάλειας τα επόμενα χρόνια για να λειτουργήσει αποτελεσματικά με κύριο στόχο τους γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης. 

Πώς κρίνετε την στάση των γερμανών πολιτικών όσο και της γερμανικής κοινωνίας απέναντι στο ελληνικό πρόβλημα;

Δυστυχώς υπάρχουν πολλές παρεξηγήσεις μεταξύ Γερμανών κι Ελλήνων και προκαταλήψεις που θίγουν ιδιαίτερα τους Έλληνες. Η δημοσιογραφική κάλυψη σχετικά με την Ελλάδα είναι παράλληλα πολύ επιθετική. Οι Έλληνες παρουσιάστηκαν πολλές φορές ως ψεύτες και τεμπέληδες που τρώνε τα χρήματα των γερμανών φορολογούμενων.  Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Γι' αυτό και δήλωνα εξαρχής σε όλους τους τόνους ότι οι Έλληνες κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να ζήσουν. Με στοιχεία έδειχνα ότι εργάζονται περισσότερες ώρες από τους Γερμανούς.

Θεωρώ ότι είναι πολύ άσχημο το γεγονός ότι αρκετοί πολιτικοί δεν πήραν θετική θέση για την Ελλάδα στα γερμανικά ΜΜΕ. Προκάλεσαν ορισμένες δηλώσεις ακόμα και της κας Μέρκελ. Αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο σε ότι αφορά τις γερμανοελληνικές σχέσεις αλλά και σε ότι αφορά τις αγορές.    

Γενικά αντιλαμβάνομαι τους Γερμανούς πολιτικούς να απομακρύνονται από το μεγάλο όραμα της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης. Αυτό είναι πολύ μίζερο, διότι σε μια τόσο κρίσιμη περίπτωση ενώ θα χρειαζόταν ένα μεγάλο άλμα μπροστά, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ολόκληρη η Ευρώπη αναγκάζεται να κάνει ένα βήμα πίσω.

Αυτό που λέω παντού όμως είναι πως η Ιστορία έχει δείξει ότι οι Έλληνες τα καταφέρνουν στα δύσκολα και δικαιούνται να παλέψουν για την αξιοπρέπεια, την τιμή και την επιβίωσή τους στην Ενωμένη Ευρώπη με ίσους όρους, ακόμα κι αν έγιναν τραγικά λάθη στο παρελθόν. Ακόμα κι αν κάποιοι λησμόνησαν το καθήκον τους.

Το θέμα του ελληνικoύ χρέους, όπως και αυτό της Ισπανίας ή και της Πορτογαλίας, απειλεί την μελλοντική συνοχή της ευρωζώνης;

Σίγουρα αποτελεί απειλή, και μάλιστα μεγάλη. Η κρίση του ευρώ είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η ΕΕ από το 1999 όταν γεννήθηκε το ευρώ. Είμαι όμως πεπεισμένος ότι το ευρώ θα περάσει το τεστ διαψεύδοντας τις φωνές που θέλουν την κρίση να είναι ένα «άπατο πηγάδι» κι αποδεικνύοντας ότι τα θεμέλια της ευρωπαϊκής νομισματικής ενοποίησης είναι γερά.

Σε ποιό σημείο βρίσκεται το θέμα έκδοσης του ευρωομολόγου; Απασχολεί σοβαρά την Ε.Ε;

Το θέμα των ευρωομολόγων συζητείται, όμως δεν βλέπω να προχωρά η εφαρμογή κατά την τρέχουσα περίοδο. Πιθανό είναι να έρθει όταν η κρίση θα έχει αποκλιμακωθεί. Σύμφωνα με μελέτες του Κέντρου Ευρωπαϊκών Πολιτικών Μελετών το ευρωομόλογο θα μπορούσε να χαλαρώσει την κατάσταση μακροπρόθεσμα. εφόσον περιοριστούν τα ευρωομόλογα στο 60% του εθνικού χρέους. Αυτό θα ήταν η προϋπόθεση.    

Η ανεργία αυξάνει επικίνδυνα στην Ευρώπη. Διαθέτει η Ε.Ε σοβαρό σχέδιο για την αντιμετώπισή της;

Το θέμα αυτό περιλαμβάνεται στην στρατηγική ανάπτυξης της ΕΕ για την επόμενη δεκαετία. Είναι η στρατηγική της Ευρώπης για το 2020.
Στόχος της είναι να αναδείξει η ΕΕ μια έξυπνη, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς οικονομία μέχρι το 2020. Βάση αυτών των  προτεραιοτήτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υιοθετήσουν τους δικούς του εθνικούς στόχους για να παρέχουν υψηλά επίπεδα απασχόλησης, παραγωγικότητας και κοινωνικής συνοχής.
 Υπάρχει λοιπόν οι κανόνες από ένα γενικό σχέδιο. Πάντως η Ευρώπη δεν διαθέτει συγκεκριμένη στρατηγική για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Είναι όμως πολύ σημαντικό να στηθεί άμεσα ένα τέτοιο σοβαρό σχέδιο που θα αποσκοπεί στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ειδικότερα στις χώρες που πλήττονται σκληρά από την οικονομική κρίση. Το "Σχέδιο Ηρακλής" έχει ακριβώς αυτόν τον στόχο. Δηλαδή την ανάκαμψη της  ελληνικής οικονομίας και τη δημιουργία καινούριων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

Οι Χριστιανοδημοκράτες χάνουν μέρος των ποσοστών τους στη Γερμανία. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Φιλελεύθερους βέβαια. Το γεγονός αυτό υπονομεύει την προοπτική διατήρησης της κυβερνητικής συνεργασίας ανάμεσα στα δύο κόμματα;        

Τα ποσοστά των Ελευθέρων Δημοκρατών έπεσαν από 14% στα 4% τους τελευταίους 18 μήνες. Είναι τραγικό. Φταίει το γεγονός ότι ο διάλογος εντός του κόμματος υπήρξε περιορισμένος αλλά και τα θέματα εστιάζονταν κυρίως στο θέμα της μείωσης των φόρων. Αυτά που είχαμε υποσχεθεί προεκλογικά για την μείωση των φόρων στην Γερμανία δεν τα εφαρμόσαμε ως κυβέρνηση. Εκεί χάσαμε «το παιχνίδι».

Πρόσφατα είχαμε όμως αλλαγές στο κόμμα.  Με την εκλογή του νέου προέδρου κ. Φιλιπ Ρεσλερ αλλά και τον ανασχηματισμό στην κυβέρνηση πιστεύω ότι ο διάλογος  θα είναι μελλοντικά πιο ομαλός, ευρύς και στοιχειώδης εντός κόμματος αλλά και στο πλαίσιο της κυβέρνησης συνασπισμού.