Από τον φαρμακοποιό έως τον λιμενεργάτη και τον συμβολαιογράφο, στην Ελλάδα, περίπου εβδομήντα επαγγέλματα ρυθμίζονται από το κράτος. Ο κρατικός παρεμβατισμός επικρατεί σε μεγάλο μέρος του εμπορίου και των μεταφορών. Αποτέλεσμα: η μεταφορά με φορτηγό από την Αθήνα για τη Θεσσαλονίκη, μία απόσταση περίπου 500 χιλιομέτρων, στοιχίζει σχεδόν τό ίδιο όσο η μεταφορά από το τέσσερις φορές πιο μακρινό Μόναχο για την Αθήνα.

Μελέτες αποδεικνύουν ότι η παραγωγικότητα της οικονομίας μπορεί να αυξηθεί μέχρι 2,5 τοις εκατό εφόσον ο τομέας των μεταφορών απελευθερωθεί από τα δεσμά του κράτους. Το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων» θα μπορούσε επίσης, σύμφωνα με έρευνες του ΙΟΒΕ, να δώσει περαιτέρω ώθηση στην οικονομία και να οδηγήσει σε μια ανάπτυξη μέχρι και 13%.  

Η οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα καταδεικνύει ότι η Ελλάδα άργησε να συνειδητοποιήσει ότι διανύουμε μια νέα εποχή όπου ο ευρωπαϊκή προοπτική και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας είναι οι παράμετροι που χαράζουν το μελλοντικό διευρυμένο πεδίο δράσης.  

Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πακέτου η Ελλάδα αναγκάστηκε με οδυνηρό τρόπο να αποδεχθεί και να προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα μετάβασης από μια οικονομία κρατικής καθοδήγησης και κυριαρχίας σε ένα περιβάλλον ανοικτής αγοράς που αναδεικνύει την ιδιωτική πρωτοβουλία και ευνοεί τις επενδύσεις για τη δημιουργία ανάπτυξης και θέσεων εργασίας.  

Το μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης Παπανδρέου προβλέπει αυτή την διαρθρωτική αλλαγή που η Ελλάδα έχει επειγόντως ανάγκη. Παρατηρείται όμως επίσης ότι πρόκειται για ένα πρόγραμμα με οικονομικά φιλελεύθερες διαστάσεις που ουσιαστικά υλοποιείται από μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση. 

Σε άλλες εποχές η προσέγγιση αυτή θα ήταν ανέφικτη. Η τρέχουσα συγκυρία όμως επιβάλλει μια αλλαγή βάση φιλελεύθερων αρχών ενώ ταυτόχρονα η κοινωνία μπορεί να την αποδεχθεί. Αυτό οφείλετε στο γεγονός ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών απέτυχαν να εξασφαλίσουν ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και να ανταποκριθούν στην ανάγκη των Ελλήνων πολιτών για ένα βιώσιμο μέλλον ευημερίας. Αντί γι’ αυτό, τροφοδοτούσαν επί πολλά χρόνια ένα σύστημα σπατάλης, διαφθοράς και νεποτισμού που συνέβαλλε ουσιαστικά στην κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Το οικονομικό αδιέξοδο καταδεικνύει ότι οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς και της συντηρητικής δεξιάς δεν κατάφεραν να προτείνουν, να εφαρμόσουν και να υλοποιήσουν ένα πραγματικά βιώσιμο πρόγραμμα. Τα προγράμματα υπηρετούσαν κυρίως το «σήμερα», ενώ η μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή προοπτική της χώρας παρέμενε εκτός σχεδιασμού.  

Έτσι δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κενό στο κέντρο του πολιτικού συστήματος που έρχεται τώρα να καταλάβει και να συμπληρώσει ένα νέο πολιτικό κίνημα. Οι πιθανότητες επιτυχίας του πειράματος αυτού είναι ευνοϊκές. Η Ελλάδα, κατά την τρέχουσα περίοδο, δεν πλήττεται μόνο από την οικονομική κρίση. Υπάρχει σοβαρή έλλειψη αξιοπιστίας στο εσωτερικό της. Οι πολίτες αναζητούν διέξοδο από το φαύλο κύκλο του συστήματος, διεκδικούν ένα νέο, βιώσιμο όραμα. Επιπλέον έχουν ανάγκη την εμπιστοσύνη του κράτος για να μπορούν να το εμπιστευτούν.  

Ο σύγχρονος «βιώσιμος φιλελευθερισμός» σε συνδυασμό με την επιτακτική ανάγκη μιας προσαρμοζόμενης αειφόρου οικονομικής αγοράς, δηλαδή της αποτελεσματικής αξιοποίησης των πόρων, αποτελεί μια πραγματική ευκαιρία για ένα νέο προσανατολισμό της οικονομικής προόδου της χώρας. Και ακριβώς εδώ βρίσκεται το έργο του νέου κινήματος. Ενώ απαιτείται από τα παλιά πολιτικά κόμματα να διατηρούν το status quo στην Ελλάδα, καθήκον του νέου πολιτικού κινήματος είναι να δώσει ώθηση για πραγματική μεταρρύθμιση που θα κινείται στα πλαίσια της ευρωπαϊκής προοπτικής. Υποδηλώνεται λοιπόν η ανάγκη για εκσυγχρονισμό του πολιτικού συστήματος. Οι συνεχείς κομματικές διαμάχες είναι ξεπερασμένες και πρέπει να αντικατασταθούν με έναν εποικοδομητικό διάλογο. Το νέο κίνημα οφείλει να συμβάλει σε αυτόν τον εκσυγχρονισμό μέσω νέων ιδεών, πρακτικών και προπάντων «φρέσκων» προσώπων. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε τη σύνδεση με το μέλλον της χώρας.

Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Ελευθέριος Βενιζέλος αγωνίστηκε σκληρά για την ενοποίηση της αστικής τάξης, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες διασπάστηκε από τα μεγάλα κόμματα. Κι όμως, από αυτήν την ενοποίηση εξαρτάται η δημιουργία νέων προϊόντων, νέων μεθόδων παραγωγής και ο νέος τρόπο ζωής.

Έτσι, για παράδειγμα θα μπορούσε να θεσπιστεί μια οικονομία που στηρίζεται όχι στο πετρέλαιο, αλλά στην υγεία. Ενώ αυτό με την πρώτη ματιά ίσως να φαίνεται υπερβολικό, με τη δεύτερη μπορεί να κατανοήσει κανείς ότι είναι αρκετά λογικό. Ένα από τα πιο σημαντικά κοινωνικά ζητήματα μπορεί να λυθεί βιώσιμα και ταυτόχρονα με φιλελεύθερο τρόπο. Η υγεία, τόσο η σωματική όσο και η πνευματική, αν τεθεί στο κέντρο της πολιτικής δραστηριότητας θα δημιουργήσει όχι μόνο θέσεις εργασίας, αλλά επίσης θα ικανοποιεί τους ανθρώπους βελτιώνοντας την προσωπική ευημερία του καθενός.

Το όραμα του νέου κινήματος θα αναδειχθεί σ’ ένα επιτυχημένο μοντέλο αν επικεντρωθεί επίσης στην εκπαίδευση. Προγράμματα σπουδών με στόχο τον υγιή τρόπο ζωής ή την οικοδόμηση μιας υποδομής υγιεινής διατροφής θα εξασφαλίζουν τη δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνία και θα καθιστούν δυνατή μια ελεύθερη και αυτεξούσια ζωή, παρέχοντας τη βάση για καινοτομία, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.

Η επιτυχής δραστηριότητα των Ελλήνων στην πληροφορική είναι μόνο ένα παράδειγμα για τη δημιουργία νέων πρωτοπόρων αγορών βασιζόμενων σε ηθικές αρχές. Η ελληνική τεχνογνωσία στην πληροφορική, η οργανωμένη περαιτέρω ανάπτυξη εφαρμογών σε πολλούς τομείς, είναι μια νέα πρόκληση που μπορεί να εξασφαλίσει χιλιάδες θέσεις εργασίας. Ευφυείς λύσεις πληροφορικές στους τομείς της ασφάλειας, της παιδείας, της υγείας και του πολιτισμού, θα μπορούν να δώσουν θετικό αποτέλεσμα αυτής της προσέγγισης για την ανάπτυξη νέων αγορών. Η Ελλάδα θα μπορούσε έτσι να ανέβει στον «Όλυμπο» της ευρωπαϊκής πληροφορικής.  

Η ευκαιρία που δίδεται μέσο της δημιουργικής διαδικασίας μιας βιώσιμης φιλελεύθερης πολιτικής, επιδιώκει τη διαρθρωτική αλλαγή και την εξασφάλιση της παραγωγικότητας και, συνεπώς, την δημιουργία νέων αγορών και θέσεων εργασίας.  

Το πολιτικό σύστημα του μέλλοντος χαράζει νέες συντεταγμένες: Στο επίκεντρο της νέας πολιτικής τοποθετούνται οι βιώσιμες φιλελεύθερες αξίες στηριζόμενες στα αστικά θεμέλια του κράτους δικαίου.

Οι Έλληνες - ντόπιοι και εξωτερικού - αγαπούν την Ελλάδα. Δεν αγαπούν όμως «αυτήν» την Ελλάδα. Επιθυμούν μια Ελλάδα ευρωπαϊκή, αειφόρο και φιλελεύθερη που να λειτουργεί. Μια Ελλάδα, στην οποία μπορούν να αναδειχθούν οι δεξιότητες και η δουλειά των Ελλήνων. Μια Ελλάδα που θα δίνει ευκαιρίες. Αυτή είναι η κατευθυντήρια γραμμή που θα πρέπει να καθορίσει την ατζέντα του νέου κινήματος και το σχεδιασμό του μέλλοντος.